Ofis mutfağında sessiz komedi
Ortak mutfakta bulaşık, kahve ve yapışkan not gibi küçük sahnelerin kimseyi hedef göstermeden nasıl güldürdüğünü anlatır.
Ofis mutfağı, kimsenin tam olarak sahibi olmadığı bir sahnedir. Buzdolabında adı yazılmamış bir kap, makinede unutulmuş bir kupa, duvarda giderek uzayan bir not. Ses yükseltmeden güldüren şeyler burada birikir. Bu yazı, o birikimi kimseyi teşhir etmeden okumanın yoludur. Günlükteki komik ayrıntı bu sahneleri akşam eve taşıyabilir. Taşırken isim bırakmak gerekmez.
Adı olmayan kap
Buzdolabında bir kap durur. Kapağında isim yoktur, içinde ne olduğu da pek belli değildir. Herkes bir gün daha bekler. Bekleyiş uzayınca kap, mutfağın sessiz kiracısı olur. Kiracı sonunda temizlenir, yerine yenisi gelir. Döngü, bir kişinin huyu olmaktan çok ortak bir tereddüttür.
Tereddüdü anlatırken falanca unuttu demeyin. Unutan herkestir, sıra değişir. Sıra değişen suç, suç olmaktan çıkar, bir durum olur. Durum güldürür. Suçlu ilanı ise mutfağı mahkemeye çevirir.
Kahvenin son damlası
Makine ışığı yanar, fincan konur, kahve gelmez. Gelen, bir ses ve bir özür cümlesidir. Özür, genellikle bir sonraki kişiye devredilir. Devir teslim, küçük bir tören gibidir. Törenin ciddiyeti ile fincanın boşluğu yan yana durunca gülümsetir.
Bu sahneyi abartmayın. Makine üç kez patladı demek, olanı şişirir. Bir kez boş kalan fincan yeter. Şişirme, ertesi gün inandırıcılığı yer. Günlük hayattaki komik an da bu kadarcık bir boşlukta durur.
Yapışkan notun ömrü
Bulaşık için yazılan not önce naziktir. İkinci not biraz daha kalındır. Üçüncü not resimlidir. Resim, yazının yetmediği yerde belirir. Beliren resim, ofisin karikatür köşesidir. Köşe, bir kişiyi çiziyorsa incitir. Bir kupayı çiziyorsa herkes kendini görür.
Notu sökerken de bir sahne vardır. Kimse kendi notunu yazdığını hatırlamak istemez. Hatırlamamak, kötü niyet değildir. Ortak alan, hafızayı da ortaklaştırır. Ortak hafıza, tek bir yazarı olmayan bir metin gibidir.
Öğle arasında sıra
Mikrodalga önünde iki kişi karşılaşır. İkisi de sen geç der, ikisi de kutusunu uzatır. Kutular havada değiş tokuş olur, sonra kendi sahiplerine döner. Bu dans, nezaketin fazla geldiği andır. Fazla nezaket de bir aksaklıktır ve tatlıdır.
Dansı taklit ederek anlatmak, kişilerin duruşunu alaya çevirebilir. Kutuların havada karşılaştığını söylemek yeter. Eşya konuşursa insan hedef olmaktan kurtulur. Kurtulan insan, anıyı birlikte dinleyebilir.
Akşam ışığı kapanırken
Mutfak en sona kalan kişiyle susar. Bulaşık makinesi çalışır, ışık söner, not yerinde kalır. Bu kapanış, günün küçük komedisini yerine koyar. Ertesi sabah perde yeniden açılır. Aynı kapı, aynı kupa, biraz değişmiş bir not.
Anıyı paylaşıyorsanız bir tek sahne seçin. Kap, kahve, not ve dansı aynı paragrafta sıralamak, mutfağı envantere çevirir. Envanter güldürmez. Tek sahne, bütün günün temposunu taşır. Taşıyamayan sahne, zaten yalnızca bir şikâyettir.
Sık sorulan sorular
İş yerinde bu anılar anlatılır mı? İsim ve makam olmadan, ortak bir aksaklık olarak anlatılırsa çoğu zaman evet. Bir meslektaşı küçük düşüren versiyon, mola sohbetini zehirler.
Not yazmak çözüm mü? Bazen hatırlatır, bazen notun kendisi yeni bir sahne olur. Çözüm arıyorsanız kısa ve sakin bir cümle, kalın harften daha çok iş görür. Bu bir yönetim dersi değil, bir gözlemdir.
Evde de aynı komedi var mı? Vardır. Ortak buzdolabı, ortak kupa, ortak tereddüt. Mekân değişir, durum kalır. Durum kaldıkça gülümsetir.