Market kuyruğunda kısa tanışma
Market kuyruğunda iki yabancının kısa sohbetinin nasıl gülümsettiğini, kimseyi teşhir etmeden anlatır.
Market kuyruğu, birbirini tanımayan insanların aynı tempoya zorlandığı yerdir. Biri poşeti unutur, öteki kartı ters çevirir, üçüncüsü terazideki elmayı yeniden tarttırmaya gider. Bu küçük sapmalar, bağırmaz. Yine de günün kısa komedilerinden birini kurabilir. Kurması için kimseyi acelecilikle suçlamamak gerekir.
Ortak bekleme
Kuyruk, herkesin aynı anda nazik olmaya çalıştığı bir darlıktır. Darlık, toplu taşımadaki kapı sıkışıklığına benzer. Biri önce siz deyin der, öteki de aynısını söyler, ikisi bir an yerinde kalır. Yerinde kalmak, bir aksaklıktır ve tatlıdır.
Tatlılığı bozan, bu tereddüdü birinin beceriksizliği diye anlatmaktır. Tereddüt ortaktır. Ortak olan şey, sofrada da ortak gülümser.
Poşet ve kart
Poşet evde unutulmuştur. Kart bir kez reddedilir, ikinci kez döner. Bu iki sahne, marketin en tanıdık fıkralarıdır. Fıkra olmaları için kasadaki kişiyi ya da müşteriyi hedef yapmak gerekmez. Poşetin yokluğu, kartın yönü yeter.
Yeterli olanı şişirmeyin. Bütün market durdu, herkes bana baktı demek, çoğu zaman olanı aşar. Aşan cümle, abartının kaybettirdiği güveni yer. Yenen güven, gülüşü de küçültür.
Kısa bir laf
Kuyrukta kurulan sohbet, hava durumu kadar kısa olmalıdır. Uzun bir hayat hikâyesi, arkadaki kişinin ayağını yorar. Yorgun ayak, sizin esprinizi değil, süreyi düşünür. Süre düşünen kulak, gülmekte cimri davranır.
Bir cümle, bir gülümseme, sıra ilerler. İlerleyen sıra, sohbetin doğal kapanışıdır. Kapanışı yeni bir konuyla tutmayın. Tutan konu, kuyruğu bir oturma odasına çevirir. Oturma odası, marketin işi değildir.
Çocuk ve acele
Kuyrukta bir çocuk bir soru sorabilir, bir büyük ise saate bakabilir. İkisini de taklit etmeyin. Taklit, o anı komik olmaktan çıkarıp teşhire çevirir. Teşhir, paylaşılan anı ile utanç arasındaki çizgiyi aşar.
Çizginin berisinde kalan şey, sizin kendi poşetinizdir. Onu anlatın. Başkasının sepetini, başkasının çocuğunu, başkasının aceesini anlatmayın. Kendi acelemiz yeterince malzeme verir.
Kasadan çıktıktan sonra
Kapıdan çıkınca anı bitmiştir. Onu akşam bir destana çevirmeyin. Tek bir sapma seçin. Kartın yönü ya da unutulan poşet. İkisi birden, marketi bir maceraya çevirir. Macera, iki dakikalık bir kuyruğun hakkını aşar.
Aşan anlatı, dinleyenin kendi sade kuyruğunu küçümsemesine yol açabilir. Küçümseme gerekmez. Herkesin kuyruğu bir gün biraz sapar. Sapan kuyruk, anlatılmaya değerdir, şişirilmeye değil.
Sık sorulan sorular
Kuyrukta konuşmak zorunda mıyım? Hayır. Sessiz beklemek de nezakettir. Zorla kurulan cümle, havadan da daha yorgun gelir. Yorgun cümle, gülümsetmez.
Kasiyerle şaka yapılır mı? Kısa ve işini bölmeyen bir gülümseme yeter. Onun temposunu yavaşlatan uzun espri, arkadaki kuyruğu da espriye dahil eder. Dahil edilen kuyruk, gülmeyebilir.
Bu anılar yazılır mı? Yazılır, yüz ve isim yoksa. Sepetin içini, kişinin halini, tahmini yaşını yazmayın. Yönü şaşan kart yeter. Yeterli olan, en uzun yaşayan olandır.