Yolculukta oynanan söz oyunları
Uzun yolda telefonu bırakıp oynanabilecek kısa söz oyunlarını, süreyi ve tartışmayı büyütmeden anlatan bir rehber.
Uzun yol, manzara ile sıkıntının karıştığı bir yerdir. Telefon herkese ayrı bir oda açar. Söz oyunu ise aynı odayı geri getirir. Bağırmadan, puan defteri tutmadan, bir tur yeter. Bu rehber, araçta ya da trende oynanabilecek sade oyunlar içindir. Amaç yarış kazanmak değil, yolun kısalmasıdır.
Bir harften bir eşya
Sıradaki kişi bir harf söyler. Öteki, o harfle başlayan bir eşyayı yolun üstünde görür. Görmeden uydurmak da olur, ama gören söylemek daha canlıdır. Kamyon, tabela, bir tarla. Harf tutmazsa pas geçilir, kimse cezalandırılmaz.
Cezalandırmak, oyunu mahkemeye çevirir. Mahkeme, yol yorgunluğunun üstüne biner. Binen yorgunluk, bir sonraki harfi de isteksiz söyletir. İsteksiz harf, oyunu kapatır.
Yarım cümleyi tamamlamak
Bir kişi cümleyi yarım bırakır. Sıradaki, mantıklı ya da hafif şaşırtıcı bir son ekler. Son, bir önceki yolcuyu küçük düşürmesin. Küçük düşüren son, gülüşü tek kişiye yığar. Yığılan gülüş, aracın havasını bozar.
Kelime oyunlarıyla ısınmak bu tamamlama işine benzer. Yoldaki fark, sürenin sınırlı ve manzaranın değişken olmasıdır. Cümle uzarsa manzara kaçar. Kısa son, hem espriyi hem camı yerinde bırakır.
İsim şehir neden çabuk tartışır
İsim şehir, kâğıt ister. Araçta kâğıt diz üstünde kayar, harf itirazı büyür. Büyüyen itiraz, oyunun kendisinden uzun sürer. Bu yüzden yolda daha hafif bir tür seçin. Harf ve eşya, ya da yarım cümle. İsim şehri mola yerine, masaya saklayın.
Saklamak, o oyunu sevmemek değildir. Yeri ayırmaktır. Yeri ayrılmayan oyun, hem yolu hem masayı karıştırır.
Herkes aynı tempoda değildir
Bir yolcu çabuk cevap verir, öteki camdan bakar. Çabuk olan turu yutmasın. Sıra, yavaş olanın da bir cümle kurmasına izin versin. İzin, acımak değildir. Oyunun ortak kalmasıdır.
Tombala akşamı masada aynı adaleti ister. Yolda da kural az olsun, herkese değsin. Kural çoğalırsa sürücü ile arka koltuk ayrı mahkemeler kurar. Mahkeme, varılacak yeri unutturur.
Sıkılınca susmak serbesttir
Oyun bir görev değildir. Sıkılan kişi pas desin, manzaraya dönsün. Israr, nezaket gibi başlar, gürültüye döner. Gürültü, söz oyununun tam tersidir. Söz oyunu, bağırmadan da güldürebilir.
Bir tur güzel geçtiyse onu uzatmayın. Güzel tur, hatıra olarak kalsın. Hatırayı ikinci bir saate yaymak, ilk yarım saatin tadını geri alır. Geri alınan tat, genellikle zorla devam eden oyunun bedelidir.
Sık sorulan sorular
Sürücü de oynar mı? Kısa bir harf söyleyebilir, dikkatini yoldan ayıracak kadar kaptırmaz. Asıl sıra, arka koltukta kalsın. Yol, oyundan önce gelir.
Puan tutulsun mu? Yolda gerekmez. Puan, kâğıt ve itiraz ister. İkisi de dar koltukta sıkışır. Gülümseten cevap, puanın yerini tutar.
Tek kişiysem ne olur? Tek kişilik yolculukta yarım cümle kurup kendiniz kapatabilirsiniz. Bu bir ısınmadır. Isınma da zihni uyandırır. Uyanan zihin, yolu daha az yorar.
Adımlar
- Bir oyun seçin: Yola çıkmadan tek bir söz oyunu kararlaştırın. Üç oyunu aynı anda kurmayın.
- Sırayı koruyun: Her yolcu bir tur konuşsun. En hızlı cevap veren turu tek başına götürmesin.
- Zor kelimeyi eleyin: Herkesin bildiği sözler kalsın. Özel meslek terimleri dışarıda dursun.
- Mola hakkı tanıyın: Sıkılan kişi bir tur pas geçsin. Oyunu sürdürmek için kimseye ısrar etmeyin.