Sırayla hikâye tamamlama oyunu
Bir cümleyle başlayıp sırayla sürdürülen hikâye oyununda tempo, nezaket ve kapanışı nasıl tutacağınızı anlatır.
Sırayla hikâye kurmak, kâğıtsız bir oyundur. Biri bir cümle söyler, yanındaki ekler, sofra bir yere varır ya da gülerek dağılır. Dağılmak da bir sonuç olabilir. Sonuçsuz uzamak ise yorar. Bu rehber, uzamayı tatlı bir kapanışa çevirmek içindir.
İlk cümle kapı olsun
İlk cümle bir yer ve bir hal bildirsin. Mutfakta çay taştı. Bu kadar. İlk cümleye üç kahraman, bir sır ve bir final sığdırmak, sonraki ağızlara iş bırakmaz. İş kalmayan ağız, süs ekler. Süs, hikâyeyi şişirir.
Kapı tanıdık olsun. Uzay gemisi ile mutfak aynı cümlede başlamasın. Başlayan iki dünya, bir sofrada zor birleşir. Birleşmezse herkes kendi hikâyesini anlatır, ortak oyun kalkar.
Tek cümle, ortak nefes
Her tur bir cümle. İki cümle söylemek, heyecandan gelebilir. Gelen heyecan, yanındakinin aklındaki cümleyi siler. Silinen cümle, genellikle en komik olanıdır çünkü beklenmediktir.
Yolculuktaki söz oyunları da aynı kısalığı sever. Kısa cümle, hem espriyi hem sırayı taşır. Uzun cümle, yalnızca anlatıcının sesini taşır.
Önceki sözü tutun
Yeni cümle, önceki cümlenin bir kelimesine tutunursa hikâye yürür. Tutunmazsa her tur yeni bir kapı açar. Açılan kapılar, dinleyeni yorar. Yorgun dinleyici, kendi turunda da ilgisiz bir cümle söyler. İlgisiz cümleler birikir, oyun dağılır.
Dağılmayı azarlamayın. Bir kelimeyi hatırlatın. Çay hâlâ taşmış mı, kapı kapanmış mı. Hatırlatma, dinleyicinin anlatıdaki rolüne benzer. Ortak kulak, sözü yerinde tutar.
Kimseyi malzeme yapmayın
Hikâyeye sofradaki birinin adını, şivesini ya da bedenini koymak kolay kahkaha arar. Kolay kahkaha, o kişiyi oyunun dışına iter. Dışarı itilen kişi, sonraki cümleyi söylemek istemez. İstemeyen ağız, çemberi kırar.
Ad yerine bir eşya kullanın. Çaydanlık, şemsiye, kaybolan anahtar. Eşya, herkesin ortak malıdır. Ortak mal, kimseyi tek başına sahnede bırakmaz.
Son iki tur haber versin
Hikâye sonsuz sürebilir. Süremez aslında, çünkü sofra yorulur. Son iki tur kala haber verin. Haber, yeni macera açmayı durdurur, kapanış aratır. Kapanış bir hüküm olmak zorunda değildir. Çaydanlık yerine konur, kapı kapanır. Bu da bir sondur.
Son cümleyi en çok konuşan kişiye ayırmayın. Sırası gelen söylesin. Sırayı bozup en esprili olana vermek, oyunu sahneye çevirir. Sahne, sofranın ortak nefesini keser.
Sık sorulan sorular
Yazarak oynamak olur mu? Olur. Kâğıda tek cümle yazıp katlamak, sesli oyunun daha sakin halidir. Okuma turu sonunda yapılsın, her cümlede değil. Her cümlede okumak, tempoyu böler.
Çocukla yetişkin aynı hikâyede olur mu? Olur, ilk cümle herkesin bildiği bir yerden başlarsa. Çok karanlık ya da kırıcı bir sapma, çemberi böler. Bölen cümleyi bir sonraki tur nazikçe yola çevirin.
Hikâye kötü biterse oyun bozulur mu? Bozulmaz. Gülünç bir dağınıklık da sonuçtur. Zorla güzel bir öğüt eklemek, oyunu masala çevirir. Masal başka bir akşamın işi olabilir.
Adımlar
- İlk cümleyi sade kurun: Yer ve bir kişi yeter. İlk cümleye bütün macerayı sığdırmayın.
- Her tur tek cümle olsun: Paragraf söyleyen, sırayı yutar. Yutulan sıra, oyunu tek kişiye bırakır.
- Önceki cümleyi duyun: Duymadan yeni bir dünya açmayın. Açılan dünya, hikâyeyi ikiye böler.
- Kapanışı ilan edin: Son iki tur kala haber verin. Haber, hikâyenin bir kapı bulmasını sağlar.